Menlo Research พัฒนา Asimov 1 หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์แบบเปิดสำหรับนักพัฒนาและนักวิจัย ใช้ทดลอง AI Agent และปรับแต่งการทำงาน พร้อมวางเป้าหมายสร้างระบบนิเวศแอปพลิเคชันที่พัฒนาต่อได้ในระยะยาว
การนำ AI ออกจากหน้าจอไปทำงานในโลกจริงเป็นโจทย์ที่ Menlo Research กำลังพัฒนาผ่าน Asimov 1 หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ที่เปิดให้นักพัฒนาเข้าถึงแบบฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ เพื่อนำ AI Agent มาทดลองควบคุมเครื่องและค้นหาการใช้งานที่สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจ บริษัทวางให้หุ่นยนต์เป็นฐานสำหรับการพัฒนา โดยผู้ใช้สามารถประกอบ ซ่อม ดัดแปลง และอัปเกรดเครื่องได้ ขณะที่การสร้างหุ่นยนต์ซึ่งรับมอบหมายงานแล้วดำเนินการจนสำเร็จด้วยตัวเองเป็นทิศทางที่บริษัทต้องการไปให้ถึง
Huy (Yuuki) Bui จาก Menlo Research อธิบายว่า โลกจริงมีความซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ หลายงานไม่สามารถกำหนดขั้นตอนตายตัวให้หุ่นยนต์ทำตามได้ทั้งหมด บริษัทจึงสนใจนำความสามารถของ AI Agent ในการตอบสนองต่อสถานการณ์ ทดลองวิธีทำงาน และปรับแก้จากข้อผิดพลาดมาใช้ผ่านหุ่นยนต์ แนวคิดตั้งต้นคือ เมื่อ AI เขียนโค้ดได้ และหุ่นยนต์ควบคุมผ่านโค้ดได้ ก็มีโอกาสเชื่อมทั้ง 2 ส่วนเข้าด้วยกัน โดยต้องออกแบบระบบให้ AI เข้าถึงและใช้งานความสามารถของเครื่องได้สะดวก
Asimov 1 เป็นฐานทดลอง AI Agent ในโลกจริง
Menlo Research ต้องการสร้างหุ่นยนต์ที่รองรับการพัฒนา AI Agent โดยมีระบบซอฟต์แวร์และชุดเครื่องมือสำหรับนักพัฒนา หรือ SDK เป็นส่วนเชื่อมระหว่าง AI กับตัวเครื่อง Huy เรียกแนวทางที่บริษัทกำลังพัฒนาว่า Agentic Robot หมายถึงหุ่นยนต์ที่รับมอบหมายงานแล้วพยายามดำเนินการให้สำเร็จ รวมถึงปรับวิธีเมื่อทำผิด อย่างไรก็ตาม บทบาทหลักของ Asimov 1 ในช่วงที่ให้สัมภาษณ์ยังเป็นเครื่องมือให้นักพัฒนาทดลองและค้นหาว่าหุ่นยนต์ทำอะไรได้บ้าง โดยบริษัทยังไม่พบการใช้งานประเภทใดที่โดดเด่นจนระบุได้ว่าเป็นตลาดหลัก
พื้นฐานของบริษัทมาจากการพัฒนา AI ก่อนขยายมาสู่หุ่นยนต์ โดยมี Jan แอปพลิเคชันโอเพนซอร์สสำหรับเรียกใช้โมเดล AI บนคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้เอง ทั้ง Mac, Windows และ Linux ประสบการณ์ในการนำโมเดลและ AI Agent มาทำงานบนอุปกรณ์นำไปสู่คำถามในปี 2025 ว่าจะนำเทคโนโลยีเหล่านี้ไปใส่ในหุ่นยนต์ได้อย่างไร Asimov จึงเกิดจากทีมพัฒนา AI ที่ต้องการสร้างหุ่นยนต์ไว้ใช้งานเอง ก่อนเปิดให้นักพัฒนารายอื่นนำไปทดลองและปรับให้เหมาะกับงานของตน
Huy มองว่าหุ่นยนต์ลักษณะนี้ต้องพัฒนาฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ร่วมกัน เพราะการทำเฉพาะซอฟต์แวร์โดยควบคุมฮาร์ดแวร์ไม่ได้ย่อมมีข้อจำกัด เช่นเดียวกับการสร้างเครื่องโดยไม่เข้าใจว่าจะนำซอฟต์แวร์มาใช้งานอย่างไร Menlo Research จึงพัฒนาทั้งตัวหุ่นยนต์ ซอฟต์แวร์ และระบบควบคุมการเคลื่อนไหว เมื่อพบอุปสรรคที่ส่วนใด ทีมจะกลับไปแก้ส่วนนั้นก่อนเดินหน้าต่อ การปรับทั้ง 2 ด้านเข้าหากันจึงเป็นกระบวนการสำคัญในการทำให้เครื่องรองรับสิ่งที่ AI ต้องการทำ
เปิดให้ประกอบซ่อมและปรับแต่งหุ่นยนต์
Asimov 1 จำหน่ายเป็นชุดประกอบ โดยราคาที่บริษัทระบุในบทสัมภาษณ์อยู่ที่ 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ ผู้ซื้อต้องนำชิ้นส่วนมาประกอบด้วยตัวเอง เพราะบริษัทมองว่าการลงมือทำช่วยให้เข้าใจการทำงานของหุ่นยนต์ตั้งแต่ต้นจนจบ Huy ระบุว่า ผู้ที่ทุ่มเวลาเต็มที่อาจประกอบเสร็จภายใน 2 วัน ส่วนการประกอบตามเวลาว่างทั่วไปใช้เวลาประมาณ 1 สัปดาห์หรือน้อยกว่า บริษัทจัดทำคู่มือออนไลน์พร้อมแบบจำลอง 3 มิติและภาพเคลื่อนไหวแสดงขั้นตอนผ่านเว็บเบราว์เซอร์ เพื่อช่วยให้ผู้ใช้ที่ไม่ได้มีพื้นฐานด้านเครื่องกลเรียนรู้และทำตามได้
แนวทางแบบเปิดครอบคลุมการให้นักพัฒนาเข้าถึงแบบเครื่องกล ระบบไฟฟ้า และซอฟต์แวร์ เพื่อนำไปศึกษาและดัดแปลงตามความต้องการ ตัวอย่างที่ Huy ยกขึ้นมาคือการเพิ่มกล้องเพื่อให้หุ่นยนต์มองเห็นภาพแบบ 3 มิติ จากเดิมที่มีกล้องบริเวณศีรษะ 1 ตัว ขณะที่ชิ้นส่วนเครื่องกลส่วนใหญ่ผลิตด้วยเครื่อง CNC และเครื่องพิมพ์ 3 มิติ ผู้ใช้ที่มีเครื่องมือรองรับจึงสามารถนำไฟล์ไปผลิตชิ้นส่วนทดแทนได้ เป้าหมายของบริษัทคือเปิดทางให้ผู้ใช้ซ่อมและปรับเปลี่ยนเครื่องได้เอง โดยความพร้อมของเครื่องมือซอฟต์แวร์แต่ละส่วนยังต้องพิจารณาแยกกัน
ความสามารถในการอัปเกรดเป็นอีกเรื่องที่ Menlo Research ให้ความสำคัญ Huy เปรียบหุ่นยนต์กับคอมพิวเตอร์ที่ทยอยเปลี่ยนอุปกรณ์ได้ตามความต้องการ แทนที่จะปล่อยให้เครื่องล้าสมัยเมื่อเทคโนโลยีพัฒนาไป บริษัทเคยถอดมอเตอร์จากหุ่นยนต์ต้นแบบกลับมาใช้กับตัวเครื่องที่ปรับปรุงใหม่ เนื่องจากมอเตอร์เป็นชิ้นส่วนที่มีต้นทุนสูงที่สุด ประสบการณ์นี้สะท้อนแนวทางที่บริษัทต้องการให้ผู้พัฒนาทำได้เช่นกัน คือรักษาอุปกรณ์ที่ยังใช้งานได้ และปรับปรุงเฉพาะส่วนที่ต้องการเพื่อพัฒนาหุ่นยนต์ต่อไป
วางเป้าหมายให้แอปพลิเคชันใช้ต่อได้ข้ามรุ่น
ในมุมธุรกิจ Menlo Research ต้องการให้นักพัฒนาสร้างแอปพลิเคชันที่ใช้งานได้ต่อเนื่องเมื่อฮาร์ดแวร์เปลี่ยนรุ่น Huy อธิบายว่า หุ่นยนต์ในอนาคตอาจสูงขึ้น เล็กลง หรือแข็งแรงขึ้น แต่บริษัทมุ่งรักษารูปแบบการเชื่อมต่อกับซอฟต์แวร์ เพื่อให้แอปพลิเคชันที่พัฒนาไว้มีโอกาสใช้งานต่อได้ แนวคิดนี้เป็นเป้าหมายระยะยาวของการสร้างแพลตฟอร์มที่ผู้พัฒนาสามารถลงทุนลงแรงได้อย่างต่อเนื่อง และต่อยอดจากการใช้งานไปสู่การสร้างธุรกิจของตัวเอง
เบื้องหลังแนวทางดังกล่าวคือมุมมองของบริษัทว่า ต้นทุนฮาร์ดแวร์และส่วนต่างกำไรจะลดลงเมื่อการแข่งขันสูงขึ้น เช่นเดียวกับตลาดโทรศัพท์มือถือ Menlo Research จึงให้ความสำคัญกับฐานซอฟต์แวร์และรูปแบบการเชื่อมต่อที่นักพัฒนาใช้ร่วมกันได้ โดยหวังว่าเมื่อมีหุ่นยนต์อยู่ในมือผู้ใช้มากขึ้น จะเกิดแอปพลิเคชัน การสะสมข้อมูล และธุรกิจใหม่ตามมา อย่างไรก็ตาม การเติบโตไปสู่ระบบนิเวศลักษณะนี้ยังต้องอาศัยทั้งจำนวนผู้พัฒนาและการค้นหางานที่สร้างประโยชน์ได้จริง
ยอดสั่งจองประมาณ 100 ตัวลูกค้ายังใช้งานหลากหลาย
บริษัทระบุว่ามียอดสั่งจอง Asimov 1 ประมาณ 100 ตัว ส่งมอบแล้ว 30 ตัว และอยู่ระหว่างดำเนินการส่งมอบอีก 70 ตัว โดยผลิตได้ประมาณ 10 ตัวในทุก 1–2 สัปดาห์ สหรัฐอเมริกาเป็นตลาดที่มีความต้องการสูงที่สุด รองลงมาคือยุโรป และมีลูกค้าในประเทศไทยแล้ว แต่ยังไม่เปิดเผยชื่อ บริษัทระบุด้วยว่าดูแลการขนส่งและพิธีการศุลกากรให้ผู้ซื้อ เพื่อช่วยให้การรับชุดประกอบสะดวกขึ้น ขณะที่การขยายกำลังผลิตในอนาคตจะอาศัยการทำงานร่วมกับพันธมิตร
ลูกค้าปัจจุบันมีความต้องการแตกต่างกัน ตั้งแต่งานบริการและการแสดงในโรงแรม การวิจัยระบบควบคุมการเคลื่อนไหว การทดลองนำ AI มาใช้กับหุ่นยนต์ ไปจนถึงการเรียนรู้วิธีประกอบและผลิตเครื่อง นักวิจัยบางกลุ่มสนใจ Asimov 1 เพราะเข้าถึงระบบควบคุมในระดับลึกได้ ส่วนผู้พัฒนา AI ต้องการทดลองให้โมเดลทำงานผ่านอุปกรณ์จริง ความหลากหลายนี้ทำให้บริษัทยังไม่สามารถสรุปได้ว่าการใช้งานประเภทใดได้รับความนิยมสูงที่สุด โดย Huy ยอมรับว่าฐานลูกค้ายังเล็กเกินกว่าจะชี้ไปที่ตลาดใดตลาดหนึ่งอย่างชัดเจน
Huy ระบุว่า เริ่มเห็นผู้ที่ไม่มีพื้นฐานด้านหุ่นยนต์ใช้ AI ช่วยพัฒนาระบบควบคุม ตั้งแต่การฝึกและทดสอบในสภาพแวดล้อมจำลองไปจนถึงการนำไปใช้กับเครื่องจริง อีกทั้งมีลูกค้าบางรายพัฒนาแอปพลิเคชันสั่งงานด้วยเสียงได้แล้ว ตัวอย่างเหล่านี้เป็นสิ่งที่ผู้พูดรายงานว่าเริ่มเกิดขึ้นในกลุ่มผู้ใช้ ขณะที่หุ่นยนต์ซึ่งนำมาสาธิตยังมีคนควบคุมเพื่อความปลอดภัย ส่วนแบตเตอรี่เป็นข้อจำกัดสำคัญ โดยบริษัทระบุว่ารองรับการทำงานต่อเนื่องได้ประมาณ 2 ชั่วโมง หรือประมาณ 4 ชั่วโมงหากยืนอยู่กับที่
มองโอกาสรายได้จากงานที่หุ่นยนต์ทำสำเร็จ
สำหรับการนำไปใช้ในสถานประกอบการ Huy ระบุว่า ประสบการณ์จากการทำงานกับบริษัทคู่ค้าในสิงคโปร์ชี้ไปที่การให้คนทำงานร่วมกับหุ่นยนต์ โดยให้เครื่องรับงานซ้ำที่อาจทำให้เกิดการบาดเจ็บเมื่อทำต่อเนื่องเป็นเวลานาน ส่วนคนทำหน้าที่กำกับดูแลและจัดการงานที่ต้องใช้ความคิดมากขึ้น มุมมองนี้สะท้อนโจทย์ที่บริษัทกำลังสำรวจว่า หุ่นยนต์ควรเข้าไปช่วยในขั้นตอนใด และจะจัดหน้าที่ร่วมกับคนอย่างไรให้เกิดประโยชน์กับผู้ใช้งาน
ในระยะยาว Menlo Research มองโอกาสของการคิดค่าบริการตามงานที่หุ่นยนต์ทำสำเร็จ Huy ยกตัวอย่างโรงงานที่ต้องคัดแยกพัสดุ 100 ชิ้น โดยตั้งคำถามว่าผู้ใช้ยินดีจ่ายเท่าไรเพื่อให้งานเสร็จ และต้องใช้โทเคนในการประมวลผล AI มากน้อยเพียงใด แนวทางนี้ยังเป็นภาพอนาคตของธุรกิจ ปัจจุบันบริษัทระบุว่าใช้เงินทุนของตนเองดำเนินงานและอยู่ระหว่างระดมทุน ส่วนภารกิจสำคัญของ Asimov 1 คือการทำให้นักพัฒนานำเครื่องไปค้นหาการใช้งานที่มีประโยชน์และมีผู้ยอมจ่าย ซึ่งจะเป็นพื้นฐานสำหรับต่อยอดแพลตฟอร์มและบริการในระยะต่อไป
ข่าวอื่น ๆ ที่น่าสนใจ
Disrupt ลงทุน ‘Osteoboost’ อุปกรณ์สวมใส่ชะลอกระดูกบางรายแรกที่ FDA รับรอง
Arincare ปิดดีล Series B+ ปั้นโครงสร้างพื้นฐานสุขภาพไทย
‘5 สตาร์ตอัปฟินเทคดาวรุ่ง’ จากงาน Money20/20 ชูนวัตกรรม AI และ Web3 พลิกโฉมการเงิน
