ซิกเว่ เบรกเก้ ประธานคณะผู้บริหารกลุ่ม บริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) แบ่งปันมุมมองเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงในยุค AI โดยเริ่มต้นจากการพูดคุยกับนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในกิจกรรม “Hope Club” ซึ่งเปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่ร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลง โอกาส และอนาคตอันใกล้
ระหว่างร่วมกิจกรรม คุณซิกเว่ได้ตั้งคำถามกับกลุ่มเยาวชนถึงคุณสมบัติของการเป็น “ทาเลนท์” (Talent) ซึ่งจุดประกายให้เกิดการตั้งคำถามกลับถึงนิยามที่แท้จริงของคำนี้ในยุคปัจจุบัน
เยาวชนผู้เข้าร่วมได้สะท้อนมุมมองว่า การเป็นทาเลนท์ไม่ได้หมายถึงคนที่คิดว่าตัวเองเก่งที่สุด แต่คือผู้ที่มุ่งมั่นเรียนรู้และพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่องโดยไม่ทำตัวเป็น “น้ำล้นแก้ว” มุมมองดังกล่าวสะท้อนถึงความเปลี่ยนแปลงเชิงคุณค่าในสังคม เนื่องจากในอดีต สังคมมักใช้ผลการเรียน ชื่อเสียงของสถาบันศึกษา หรือความมั่นคงในตำแหน่งงานเป็นเครื่องชี้วัด แต่องค์ประกอบเหล่านั้นเป็นเพียงภาพถ่ายความสำเร็จในอดีตภายใต้สภาพแวดล้อมที่ควบคุมได้ และไม่อาจการันตีความสามารถในการรับมือกับความท้าทายใหม่ๆ ในโลกที่มีความผันผวนได้
ตลอดกว่า 30 ปีที่ในฐานะผู้นำที่นำพาองค์กรฝ่าฟันสมรภูมิธุรกิจที่เปลี่ยนแปลงต่อเวลา บทเรียนข้อหนึ่งที่คุณซิกเว่ตกผลึกได้จากประสบการณ์การบริหารคือ การที่เราเชื่อว่าเราเก่งแล้ว เราสำเร็จแล้ว แล้วหยุดที่จะเรียนรู้ นั่นคือ กับดักที่อันตรายที่สุดของสิ่งที่เรียกว่า ทาเลนท์ มันคือ ภาพลวงตาว่าตนเองมาถึงจุดหมายแล้ว (The illusion of arrival) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปัจจุบัน ยุคที่การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คนส่วนใหญ่พร้อมจะรับมือเสียอีก
มุ่งสร้างคนผ่านเป้าหมาย “AI First”
สำหรับ ทรู คอร์ปอเรชั่น ได้วางกลยุทธ์รับมือการเปลี่ยนแปลงด้วยการตั้งเป้าหมายเป็นองค์กร “AI First” ภายในปี 2028 โดยมีวัตถุประสงค์หลักในการเพิ่มขีดความสามารถของบุคลากรด้วย AI ไม่ใช่การนำเทคโนโลยีมาแทนที่คน
ทรูได้จัดทำโครงการ “AI Practice Day” เพื่อเน้นการเรียนรู้จากการลงมือปฏิบัติจริงและการแลกเปลี่ยนระหว่างเพื่อนร่วมงาน มุ่งเปลี่ยนผ่านพนักงานจากระดับ “ความตระหนักรู้” (Awareness) ไปสู่ “ความสามารถในการทำได้จริง” (Capability) โดยเน้นย้ำที่การใช้งานเครื่องมือได้จริง การสร้างความมั่นใจ และการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน ซึ่งเป้าหมายหลักคือการสร้างบุคลากรที่มอง AI เป็นเครื่องมือผ่อนแรงและไม่หวาดกลัวต่ออนาคต
4 ฉากทัศน์อนาคตเศรษฐกิจโลกจาก WEF
บทสนทนาดังกล่าวสอดคล้องกับรายงานของ World Economic Forum (WEF) ในหัวข้อ Four Futures for the New Economy: Geoeconomics and Technology in 2030 ที่วิเคราะห์แนวโน้มโครงสร้างเศรษฐกิจโลกผ่าน 2 ปัจจัยขับเคลื่อนหลัก คือ เสถียรภาพทางภูมิรัฐศาสตร์ (Geopolitical stability) และความเร็วในการประยุกต์ใช้เทคโนโลยี (Technology adoption) ซึ่งแบ่งออกเป็น 4 ฉากทัศน์ ได้แก่:
- Digitalized Order: เศรษฐกิจโลกจะฟื้นกลับมาสู่การเติบโต ขยายขอบเขตทางเศรษฐกิจรูปแบบใหม่ ทว่า ฉากทัศน์นี้จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อสถานการณ์ภูมิรัฐศาสตร์โลกกลับมามีเสถียรภาพ และการใช้ประโยชน์จาก AI เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและทั่วถึง แม้ฉากทัศน์ที่ให้มุมมองที่สดใสขึ้น ปัญหาผ่อนคลายลง พร้อมก้าวสู่ทิศทางบวก ทว่า การใช้ประโยชน์จาก AI จะต้องเกิดขึ้นแบบทั่วถึงและเท่าเทียม มิเช่นนั้น ความเหลื่อมล้ำจากการใช้ AI จะนำมาสู่ความท้าทายใหม่ๆ ตามมาอย่างปัญหาความเหลื่อมล้ำทางรายได้ (Wage polarization) และปัญหาความไม่สงบทางการเมือง
- Geotech Spheres: ฉากทัศน์ที่เลวร้ายที่สุด สถานการณ์ที่การเติบโตของเศรษฐกิจโลกเผชิญกับความชะงักงัน ห่วงโซ่อุปทานแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ประเทศเศรษฐกิจขนาดเล็กเผชิญกับความเสี่ยงอย่างโดดเดี่ยว ประชากรจะเชื่อมั่นในเทคโนโลยีน้อยลง แม้มันจะได้รับการพัฒนา มีความก้าวหน้ามากเพียงใดก็ตาม ที่สำคัญ ประเทศที่ล้มเหลวในการสร้างระบบนิเวศดิจิทัลและนโยบายด้านการพัฒนาบุคลากรของตนเอง จะเป็นกลุ่มที่ได้รับผลกระทบทางเศรษฐกิจมากที่สุด
- Cautious Stability และ 4. Tech-based Survival: ภาพสะท้อนของโลกที่พวกเราหลายคนกำลังเผชิญอยู่จริงๆ ในปัจจุบัน นั่นคือ การกระจายความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่ไม่เท่าเทียม กระจุกตัวอยู่ในบางพื้นที่ ท่ามกลางความผันผวนทางภูมิรัฐศาสตร์โลก
ทั้งนี้ WEF ได้เสนอแนะกลยุทธ์ “ทำแล้วไม่เสียใจภายหลัง” (No-regret strategies) เพื่อรับมือทั้ง 4 ฉากทัศน์ ได้แก่ การเสริมความแข็งแกร่งให้ระบบราชการ, การลงทุนในความยืดหยุ่นของห่วงโซ่อุปทาน, การสร้างขีดความสามารถในการมองการณ์ไกล และการผสานการลงทุนด้านเทคโนโลยีเข้ากับการพัฒนาทุนมนุษย์
โจทย์สำคัญของประเทศไทย
ปัจจัยด้าน AI และภูมิรัฐศาสตร์ได้กลายเป็นเงื่อนไขสำคัญที่กำหนดทิศทางการลงทุนของโลก ทำให้ประเทศไทยต้องพิจารณาว่าจะกำหนดทิศทางอนาคตของตนเองอย่างไร หรือจะปล่อยให้กลไกการแข่งขันเป็นตัวกำหนดชะตากรรม
คุณซิกเว่ สรุปทิ้งท้ายว่า แม้จุดเริ่มต้นของบทสนทนากับคนรุ่นใหม่และรายงานของ WEF จะมาจากต่างบริบท แต่คำตอบกลับมุ่งไปที่เรื่องเดียวกัน คือการสร้างนิยามและเป้าหมายแห่งอนาคตร่วมกัน ซึ่งนำมาสู่คำถามสำคัญสำหรับประเทศไทยว่า นิยามของคำว่า “ทาเลนท์” ที่แท้จริงคืออะไร และในปัจจุบัน ประเทศไทยได้สร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อให้ทาเลนท์เหล่านั้นเติบโตแล้วหรือยังนี้หมายถึงอะไร และในปัจจุบัน เราได้สร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อให้ทาเลนท์เหล่านั้นได้เติบโตและเบ่งบานแล้วหรือยัง
ข่าวอื่น ๆ ที่น่าสนใจ
ยุทธศาสตร์ทรู คอร์ปอเรชั่น: เมื่อ AI คือรากฐานความอยู่รอดประเทศและแรงงานไทย
AI ปลอมข้อมูลได้ แต่ปลอม ‘ความเชื่อใจ’ ไม่ได้ จุฬาฯ ชูสมการ TRUST
